فروش اضطراری کالا در کنوانسیون بیع بین المللی کالا (1980 وین) و حقوق ایران


نویسنده : امیرمعزی، احمد؛ موسوی، سید مهدی؛

(‎26 صفحه – از 27 تا 52 )

چکیده:
فروش اضطراری تکلیفی است که بر یک طرف قرارداد که کالای طـرف دیگـر را در اختیـار دارد تحمیل می شود و براساس آن در صورت به وجود آمدن وضعیت فـوقالعـاده مثـل فسـاد کـالا، وی مکلف به فـروش کـالای طـرف دیگـر اسـت . ایـن نهـاد هـم در کنوانسـیون بیـع بـین المللـی کالا١٩٨٠وین و هم در نظام حقوقی ایران به رسمیت شناخته شـده اسـت ؛ امـا در حقـوق ایـران نویسندگان کم تر در مورد این موضوع به مطالعه و بررسی پرداخته اند. در این مقالـه سـعی بـر این است تا با بررسـی تطبیقـی ، ایـن نهـاد را مـورد مطالعـه و پـژوهش قـرار دهـیم . بـه عقیـده نگارندگان در صورت وجود شرایط لازم برای استفاده از فروش اضـطراری، ایـن نهـاد قابلیـت به کارگیری در عقود دیگر غیر از موارد مصرح در قانون را دارد و می توان از این نهاد بـه عنـوان یک نهاد حمایتی در قراردادهای دیگری که کالای یک طرف به صـورت غیرغاصـبانه در اختیـار طرف دیگر قرار دارد استفاده شود.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code