مبانی نظریه اعتبار عقد احتمالی (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و مصر)


نویسنده : رحیمی، حبیب الله؛ محمودزاده، خسرو؛

(‎24 صفحه – از 103 تا 126 )

چکیده:
مبنای تردید نسبت به اعتبار عقد احتمالی در حقوق ایران نقض اصل لزوم تعیین قطعی عوضین است . با تحلیل حدیث نفی غرر و تفسیری منعطف از مواد قانون مدنی (به عنوان مستندات اصل ) و تحلیلی پیرامون اصل منع استفاده بلاجهت ، اصل اتقان در عمل ، نظم عمومی و سیره عقـلا (بـه عنوان مبانی اصل )، روشن میگردد که مستندات و مبانی مذکور منافاتی با اعتبار عقد احتمالی ندارد. اعتبار عقد احتمالی در حقوق ایران با نظریه کفایت قابلیت تعیین عوضین که مورد پذیرش برخی فقها بوده، قابل توجیه است . این نظریه که مبتنی بر قاعده نفی عسر و حرج، نظم عمومی و عرف سلیم جامعه است ، در موادی از قانون مدنی به طور خاص مورد پذیرش واقع گردیده است . در قانون مدنی مصر نظر به پذیرش نظریه کفایت قابلیت تعیین تردیدی نسـبت بـه اعتبـار عقـد مذکور مطرح نگردیده است . مبنای پذیرش چنین نظریه ای تحول در مفهوم غرر به تبع عرف است . عدم تاثیر غبن در صحت عقود احتمالی مبنای دیگری بر صحت عقد مورد بحث در حقوق مصر است

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code