بررسی تطبیقی ضمان قهری پزشکان و مراکز درمانی در نظام های حقوقی ایران و انگلیس


نویسنده : ثقفی، مریم؛ شریفی، سید الهام الدین؛

(‎26 صفحه – از 49 تا 74 )

چکیده:
خدمات بهداشتی درمانی در اغلب موارد در قالب قراردادی میان پزشکان یا مراکز درمانی و بیماران ارائه می­گردد. این قرارداد موسوم به «قرارداد درمان» است. بنابراین مسوولیت پزشکان و مراکز درمانی نیز مسوولیت قراردادی است؛ لکن در برخی موارد نظیر فوریت­های پزشکی و اقدامات خارج از توافق طرفین، نظیر بروز عارضه­ای جدید در جراحی، امکان توافق و انعقاد قرارداد درمان فراهم نیست و لذا مسوولیت پزشکان یا مراکز درمانی در حیطه مسوولیت مدنی و ضمان قهری بررسی می­شود. از طرفی، با توجه به حاکمیت نظریه تقصیر در نظام حقوقی ایران، مشکلات متعددی در مسیر اثبات خطا و تقصیر ارائه‌کنندگان خدمات درمانی پیش روی بیماران است. از این رو بیماران نیازمند اطلاعاتی از مصادیق و مبانی تقصیر و خطای پزشکان هستند. از سوی دیگر مراجعه به مراکز درمانی سرگردانی بیماران را دو چندان می­کند؛ چرا که در تشخیص مسوول و مقصر میان پزشکان، پرسنل و مراکز درمانی دچار ابهام می­شوند. لذا تبیین ضمان قهری مرکز درمانی، خواه هنگامی که خود مرکز مقصر است و خواه به تبع خطای پزشکان و پرسنل درمانی، موجب رفع ابهامات مذکور می­گردد. در این راستا توسل به نظریاتی چون مسوولیت کارفرما، تقصیر سازمانی و مسوولیت مستقیم که در حقوق ایران مورد پذیرش است و همچنین نظریه مسوولیت جانشینی، نمایندگی ظاهری و مسوولیت تضامنی که در نظام حقوقی انگلیس به‌عنوان مبانی مسوولیت مراکز درمانی معرفی شده­اند، راهگشا است. از این رو این مقاله در جهت حمایت از حقوق بیماران و کاهش موانع نظریه تقصیر با تکیه بر نظریات و مبانی مطرح شده به تببین ضمان قهری پزشکان و مراکز درمانی می­پردازد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code