دستور موقت و ضمانت اجرای آن در رویه قضایی دیوان اروپایی حقوق بشر


نویسنده مسئول : داشاب، مهریار؛

(‎25 صفحه – از 273 تا 297 )

چکیده:
دیوان اروپایی حقوق بشر که رسالت اصلی آن رسیدگی به دادخواست‌های فردی و دولتی در صورت نقض کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و آزادی‌های اساسی و پروتکل‌های الحاقی آن توسط دولت‌های عضو است، براساس صلاحدید خود یا درخواست خواهان‌، بواسطه صدور دستور موقت سعی می‌نماید تا از فعل دولتی که محتمل است خسارتی خطیر و جبران‌ناپذیری بر خواهان تحمیل کند، جلوگیری نماید. این صلاحیت صراحتاً در کنوانسیون موصوف پیش‌بینی نشده است اما در ماده 39 آیین‌نامه داخلی دیوان مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با بررسی رویه قضایی دیوان به دنبال پاسخ به این پرسش است که این رکن منطقه‌ای در چه مواردی از صلاحیت مزبور استفاده می‌‌کند و چه ضمانت اجرایی در خصوص دستورات موقت پیش‌بینی شده است. یافته‌های مقاله مؤید این مطلب است که دیوان بطور استثنایی و عمدتاً جهت جلوگیری از نقض مواد 2 و 3 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر از گزینه دستور موقت استفاده می‌نماید و از آنجا که موضوع ضمانت اجرای این نوع دستورات در کنوانسیون و آیین‌نامه دیوان مورد توجه قرار نگرفته است، این رکن قضایی سعی کرده است از طریق آرای خود و با استناد به ماده 34 کنوانسیون به تدریج زمینه ضمانت اجرای موثر دستورات صادره را فراهم نماید.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code