بررسی تطبیقی رویکرد سند ۲۰۳۰ و سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش ایران به عدالت آموزشی جنسیتی


نویسنده : یداللهی، انور؛ یاوری، اسداله؛ نویسنده مسئول : زارعی، محمد حسین؛

(‎28 صفحه – از 169 تا 196 )

چکیده:
در قرن اخیر، یکی از مهم‌ترین آرمان‌های جوامع در بحث آموزش، نیل به عدالت آموزشی می‌باشد. با توسعه‌ نقش زنان در فعالیت‌های اجتماعی، جنس و جنسیت به چالش‌برانگیزترین زمینه‌ عدالت آموزشی بدل شده است. در نظام حقوقی ایران، سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش ایران و در عرصه‌ بین‌المللی سند 2030، اسناد شاخص در بحث عدالت آموزشی می‌باشند. در تحقیق پیش‌رو، گردآوری اطلاعات با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و روش توصیفی ـ تحلیلی است و منابع گردآوری شده به روش فیش‌برداری دسته‌بندی می‌شود. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها، روش تحلیلی می‌باشد. دو سند موضوع تحقیق، دارای نقاط اشتراک و افتراق می‌باشند. نقطه‌ اشتراک اسناد مربوط به شأن و منزلت انسان‌هاست. در این خصوص هر دو سند، منزلتی یکسان برای جنس زن و مرد قایل می‌باشند. نقطه‌ افتراق اسناد مربوط به معنایی است که هر یک از این اسناد از عدالت و آموزش در نظر دارند. سند 2030 از عدالت معنایی مرادف با برابری برداشت می‌نماید و عدالت جنسیتی را در برابری جنسیتی در امر آموزش تعریف می‌کند. سند تحول بنیادین معتقد به توزیع آموزش متناسب با نیازها و نقش‌های هر یک از دو جنس است. ابهام سند بنیادین در تبیین نیازها و نقش‌های هر جنس بزرگترین نقطه ضعف این سند به حساب می‌آید.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code