مطالعه گفتمان در روابط بین الملل: نقد پژوهش و روش

نویسنده : جنیفر میلیکن؛ مترجم : مشیرزاده، حمیرا؛

(‎46 صفحه – از 209 تا 254 )

چکیده:

با افزایش نفوذ پساساختارگرایی و پساتجددگرایی در حوزه‌ی روابط بین الملل طی دو دههء اخیر،مطالعه گفتمان،مورد توجه فزاینده‌ای قرار گرفته‌ است.اما این مطالعات همیشه از سوی جریان اصلی روابط بین الملل به این متهم‌ شده‌اند که فاقد روش‌های نظام‌یافتهء مطالعاتی هستند،به واقعیت‌های تجربی‌ توجه نمی‌کنند و نتوانسته‌اند به یک برنامه پژوهشی شکل دهند.به نظر می‌رسد مخالفت‌های دانش‌پژوهانی که به این نوع مطالعات علاقه‌مند هستند با علم‌ مدرن با روش‌های علمی و نگاه انتقادی آن‌ها به تلاش‌هایی که برای نظم‌بخشی‌ به جهان اصلی باقی نمی‌گذارد.اما در این مقاله نویسنده می‌کوشد مطالعات‌ گفتمانی را به یک برنامهء پژوهشی همراه با روش‌شناسی نظام‌یافته تبدیل کند که‌ موضوع مطالعه تجربی نیز دارد و نوعی«علم بهنجار»را به معنای کوهنی آن در چارچوب اجتماع گفتمان یعنی اجتماع دانش‌پژوهان متعهد به مجموعه‌ تعهداتی که لازمه این‌گونه مطالعات است(تلقی از گفتمان به عنوان نظام دلالت، مولد دیدن گفتمان و نقش رویه‌ها)سامان بخشید.در بررسی هریک از این‌ تعهدات،نویسنده روش‌هایی را برای انجام مطالعات و تحقیقات عرضه می‌کند که می‌توانند برای پژوهشگران علاقه‌مند به این چشم‌انداز کلیدهای راهنمای‌ خوبی باشند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code