نامبری کتاب در نهج البلاغه: انگیزه ها و گستره کاربری

نویسنده : تقویان، عباس؛ ‏

(14 صفحه – از 65 تا 78)

چکیده:

بازخوانی آن دسته از نصوص و قطعات نهج البلاغه که سید رضی برخلاف روال و روش خود در حذف مصادر و اسانید،به اجمال و در نهایت اختصار اشارتی به سند یا مصدر آنها دارد، می‌تواند در کشف نگاه و رویکرد ویژهء او نسبت به اسناد و مصادر پیش از خود بسیار مؤثر باشد. این نصوص،بسیار اندک و روش نقل آنها در قیاس با دیگر بخشهای نهج البلاغه متفاوت است.به‌ این معنی که در این موارد سید رضی صرفا به متن اکتفا نکرده و به نوعی،مصدر و منبع متن را اعم از کتاب یا راوی معرفی کرده است.اما آیا می‌توان این مقدار تفاوت را خروج از روش‌ معهود و در نتیجه القاکننده تفاوت معنی‌داری در شیوه نقل کلمات امیر المومنین(ع)به حساب‌ آورد یا نه؟سوالی است که باید بررسی تک تک موارد به آن پاسخ داد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code