سرمقاله: فقه پویا

نویسنده : جهانگیری، محسن؛ ‏

(10 صفحه – از 3 تا 12)

خلاصه ماشینی: “اما در مورد روش تحصیل و تحقیق حوزه‌ها،این‌جانب معتقد به فقه سنتی واجتهادی جواهری هستم و تخلف از آن را جایز نمی‌دانم،اجتهاد به همان سبک، صحیح است،ولی این بدان معنی نیست که فقه اسلام پویا نیست،زمان و مکان دوعنصر تعیین‌کننده در اجتهادند،مسئله‌ای که در قدیم دارای حکمی بوده است بهظاهر،همان مسئله در روابط حاکم بر سیاست،اجتماع و اقتصاد یک نظام ممکناست حکم جدیدی پیدا کند،بدان معنی که با شناخت دقیق روابط اقتصادی،اجتماعی و سیاسی،همان موضوع اول که از نظر ظاره با قدیم فرق نکرده استواقعا موضوع جدیدی شده است که قهرا حکم جدیدی می‌طلبد… مقصود از فقه سنتی در کلام امام خمینی رحمه الله این نیست که مجتهد باید در هرزمان به موضوعاتی که در طول زمان بر اثر تغییر و ویژگیهای درونی یا بیرونی تغییرماهوی پیدا کردند به همان شکلی بنگرند که فقیهان گذشته به آنها می‌نگریستند؛زیرا در این صورت هم با دخیل بودن زمان و مکان در اجتهاد که کلام دیگر ایشاناست منافات دارد و هم این که باید پذیرفت برای موضوعات تحول‌یافته پاسخینخواهد بود؛چرا که این موضوعات از نظر ویژگیهای درونی و بیرونی غیر از&%02702HVEG027G% موضوعات پیش از تحول در آنهاست و نمی‌توان همان احکام اول را بر آنها مترتبکرد.”

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code