اقدامهای موقت در کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد

نویسنده : Gino J. Naldi؛ مترجم : خمامی زاده، فرهاد؛

‏(18 صفحه – از 305 تا 322)

خلاصه ماشینی: “6. در سیستم حقوق بشر آفریقایی کمیسیون آفریقایی حقوق بشر و مردم حسب مادة 11 به در پیش گرفتن اقدامهای موقت برای جلوگیری از ورود خسارتهای جبران‌ناپذیر به قربانی و همچنین در مواردی که به نفع طرفین یا انجام دادن درست دادرسی مطرح شده در نزد آن است، مجاز است قواعد دادرسی اصلاحی کمیسیون، (18)1997، مجلة حقوق بشر 154، ص161ـ163. [3] دادگاه در پروندة «Constitutional Court Case» مقرر کرد که قاعدة مندرج در مادة (2)63 کنوانسیون، دولت عضو را به انجام دادن اقدامهای موقت تعیین‌شده از سوی دادگاه مکلف می‌کند؛ زیرا: در اینجا یک اصل اساسی حقوق بین‌الملل دربارة مسئولیت دولتی که مورد حمایت رویة قضایی بین‌المللی نیز می‌باشد، وجود دارد که به موجب آن، دولتها باید تعهدات قراردادی بین‌المللی خود را با حسن‌نیت[4] انجام دهند. [4] دادگاه اروپایی حقوق بشر اعلام کرد هر دولت عضو که انجام دادن اقدامهای موقت از او درخواست شده باشد، باید مطاع باشد و از هرگونه اقدام یا ترک فعل منجر به تضعیف قدرت یا تأثیرگذاری رأی نهایی اجتناب کند؛[5] از این رو، دربارة ترکیه نتیجه گرفت که این دولت با انجام ندادن اقدامهای موقت، تعهدات خود را حسب کنوانسیون اروپایی نقض کرده است. استدلال دولت کانادا این بود که درخواست اقدامهای موقت صرفا جنبة توصیه‌ای دارد و آمره نیست؛[4] از این رو، کمیته، نگرانی خود را به این شرح ابراز کرد: دولت عضو با تصویب کنوانسیون مبارزه با شکنجه و پذیرش اختیاری صلاحیت کمیته حسب مادة 22 دربارة وصول و بررسی تقاضاهای ارائه‌شده، متعهد است با _______________________________ [1].”

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code