رویکرد جرم شناختی به جعل هویت برای ارتکاب کلاهبرداری در بانکداری نوین

نویسنده: میرمحمد صادقی، حسین؛ آذری متین، افشین؛

آموزه های حقوق کیفری پاییز و زمستان 1395

چکیده:

جعل هویت نوعی تقلب است و فناوری اطلاعات، ارتکاب این جرم را تسهیل کرده است. جعل هویت در محیط سایبر، سوءاستفاده از ناتوانی رایانه در شناسایی بدون خطای کاربر رایانه است. یکی از شیوه ها استفاده از رمز عبور برای ورود به سامانه های بانکی است. چون رایانه تنها می تواند رمز عبور صحیح را به عنوان مجوز شناسایی کند، به این دلیل نمی تواند کاربر مجاز را از غیر مجاز تشخیص دهد و به این ترتیب مجرمان در واقع هویت را به سرقت نم یبرند، بلکه از هویت به عنوان ابزاری جهت انجام دیگر فعالیت های غیر قانونی استفاده می کنند. به عبارت دیگر، جعل هویت در بانکداری نوین که یکی از کاربردهای فناوری اطلاعات است، دروازه ورود به ارتکاب سایر جرایم خواهد شد. برداشت از حساب های بانکی با استفاده از اطلاعات سرقتی یکی از این موارد است که جنبه مالی و اقتصادی دارد. مشکل اصلی این است که سرقت اطلاعات امنیتی کاربران فناوری اطلاعات و به طور خاص کاربران بانکداری نوین به عنوان جرم مانع، جرم انگاری نشده است و جرم مستقلی نیز تحت عنوان جعل هویت در فضای سایبر نداریم. این امر سبب شده است که تحقیق مستقلی برای علت شناسی این جرم انجام نشود. بدین ترتیب این تحقیق قصد دارد با برجسته کردن خلا قانونی موجود، به روش توصیفی و تحلیلی و از طریق شیوه های ارتکاب، ویژگی های جرم شناختی جرم جعل هویت را در دو قالب علل وضعی تمدار و علل اجتماعی بررسی و روش هایی را برای کنترل این جرم ارائه کند.

خلاصه ماشینی:

“این شخص نیز هنگام استفاده از کارت ، مبالغ زیادی را به حساب های دیگر انتقال می داد یا با دسترسی به رمز کـارت کـه از صـاحب آن می پرسید، به بهانۀ اینکه دستگاه خودپرداز خراب است و باید بـه خـودپرداز دیگـری مراجعه شود، در یک لحظه کـارت بـانکی را بـا کـارت هـای خـالی و سـوختۀ مـسروقه تعویض و سپس استفاده مـی کـرد. فریب از طریق پیامک ، یکی دیگر از روش های فیشینگ است کـه ادارٔە نظـام هـای پرداخت بانک مرکزی نیز نسبت به آن چنین هشدار داده اسـت : «فریـب پیامـک هـای برنده شدن در قرعه کشی را نخورید»؛٤ بدین ترتیب که مـشترکان تلفـن همـراه از طریـق دریافت پیامک اعطای جوایز چند ١٠ میلیون تومانی ، تـشویق بـه وارد کـردن اطلاعـات حساب بانکی خود نظیر شمارٔە کارت ، رمز اینترنتی و… چگونه ممکـن اسـت که استفادٔە غیـر مجـاز از دسـتگاه کپـی کـارت ، جـستجو در زبالـه هـای بـانکی بـرای به دست آوردن گذرواژٔە حساب بانکی ، تحصیل مخفیانۀ گذرواژه یا استفادٔە غیر مجاز از کلمۀ عبور کارمند دیگر، در زمرٔە جرایم تزویرآمیز و مبتنی بر دروغ باشـد؟ در پاسـخ باید گفت که اگر معتقد باشیم خشونت یا نیرنگ در مرکز همۀ نظام های کیفری طبیعی و اکتسابی وجود دارد و دارای دو خصیصۀ اساسی مشترک «وضعیت نابرابر خاص بـین بزهکار و بزه دیدٔە او» و «استفادٔە سوء از این وضعیت به ضـرر بـزه دیـده » اسـت ، کلیـۀ شیوه های متقلبانه را که موجب شکل گیری یک وضعیت نابرابر خاص بین کلاهبردار و بزه دیدٔە او شده ، در بر گرفته و منحصر به شیؤە کلامی نخواهد شد.”

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code